Onbevlekte ontvangenis

André Breton & Paul Éluard

Onbevlekte ontvangenis, oorspronkelijk verschenen in 1930, is een van de hoogtepunten uit de Franse surrealistische literatuur. De titel verwijst naar het gelijknamige dogma in de Rooms Katholieke Kerk maar suggereert vooral “poëzie zonder smetten van de rede”.

Kern van Onbevlekte ontvangenis vormt de afdeling Bezetenen. In vijf lange prozagedichten betreden de dichters André Breton en Paul Éluard met de methode van het automatische schrijven de wereld van de geesteszieken om aan te tonen hoeveel poëzie juist daar te vinden is. Voorafgaand verbeelden zij de verschillende levensfasen van de mens: de conceptie, het leven in de baarmoeder, geboorte, leven en dood. In de afdeling Bemiddelingen schilderen zij een leven onderhevig aan de wetten van de gewoonte. Daarna volgen aanbevelingen voor een surrealistische wijze van leven.


Het surrealisme als stroming in literatuur en kunst wordt gekenmerkt door het besef dat er buiten (boven of onder) de algemeen aanvaarde werkelijkheid een andere werkelijkheid schuilgaat die wij met ongewone middelen moeten benaderen: droom, humor, het psychisch automatisme of andere geestverruimende middelen.

€18,50
Bindwijze
Paperback
Taal
Nederlands
Aantal Pagina's
112
Verschijningsjaar
2010
Uitgeverij
IJzer
Vertaler
Theo Festen
Waarom dit boek?
Wie zich wil verdiepen in het surrealisme, moet gewoon Onbevlekte ontvangenis lezen. Door velen weggezet als een gratuit experiment, maar dat is het allesbehalve. Breton is terecht de paus onder de surrealisten.
‘Theo Festen vertaalde en verklaarde deze wat obscure poëzie op voortreffelijke wijze.’
NBD Biblion
Samenvatting
Onbevlekte ontvangenis, oorspronkelijk verschenen in 1930, is een van de hoogtepunten uit de Franse surrealistische literatuur. De titel verwijst naar het gelijknamige dogma in de Rooms Katholieke Kerk maar suggereert vooral “poëzie zonder smetten van de rede”. Kern van Onbevlekte ontvangenis vormt de afdeling Bezetenen. In vijf lange prozagedichten betreden de dichters André Breton en Paul Éluard met de methode van het automatische schrijven de wereld van de geesteszieken om aan te tonen hoeveel poëzie juist daar te vinden is. Voorafgaand verbeelden zij de verschillende levensfasen van de mens: de conceptie, het leven in de baarmoeder, geboorte, leven en dood. In de afdeling Bemiddelingen schilderen zij een leven onderhevig aan de wetten van de gewoonte. Daarna volgen aanbevelingen voor een surrealistische wijze van leven.
Het surrealisme als stroming in literatuur en kunst wordt gekenmerkt door het besef dat er buiten (boven of onder) de algemeen aanvaarde werkelijkheid een andere werkelijkheid schuilgaat die wij met ongewone middelen moeten benaderen: droom, humor, het psychisch automatisme of andere geestverruimende middelen.
Over de auteur
André Breton (1896-1966) was een Frans schrijver, dichter en essayist. Hij wordt vooral gerekend tot het surrealisme. Breton wordt vanwege zijn Manifest van het Surrealisme gezien als de theoreticus en grondlegger bij uitstek van het surrealisme (de "paus van het surrealisme"). Voordien was hij al betrokken geweest bij Dada. Van 1927 tot 1935 was hij, evenals vele andere surrealisten, lid van de Franse Communistische Partij. Breton was vooral dichter en verdediger van de poëzie, maar werd toch inzonderheid bekend vanwege een roman, Nadja.
Op zoek naar meer werken van André Breton & Paul Éluard of andere
literaire parels in de stijl van deze auteur?