De oorlog heeft geen vrouwengezicht

Svetlana Alexijevitsj

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vochten ongeveer een miljoen vrouwen in het Rode Leger, maar hun verhaal is nooit verteld. In De oorlog heeft geen vrouwengezicht verzamelde Svetlana Alexijevitsj de herinneringen van honderden van hen die scherpschutter waren, tanks bestuurden of in veldhospitaals werkten. Hun verhaal is niet het verhaal van strijd alleen, maar dat van mensen in oorlog: wat gebeurde er met hen, hoe werden ze door de oorlog veranderd? Hoe was het om te leren te doden?

Samen vertellen ze het niet-heroïsche verhaal van de oorlog, dat ontbreekt in eerdere getuigenissen van veteranen. Alexijevitsj publiceerde haar boek in 1985, maar heeft het in 2002 compleet herzien, waarbij ze gedeelten heeft kunnen toevoegen die oorspronkelijk ten prooi waren gevallen aan de Sovjet-censuur. 'Ik schrijf de geschiedenis van gevoelens... Van de ziel... Niet van de oorlog of de staat, geen heldenlevens, maar die van de kleine mens die vanuit het gewone leven de epische diepte in is geslingerd van een enorme gebeurtenis, de Grote Geschiedenis.'

€31,99
Bindwijze
Hardcover
Taal
Nederlands
Aantal Pagina's
384
Verschijningsjaar
2016
Uitgeverij
De Bezige Bij
Vertaler
Jan Robert Braat
Waarom dit boek?
Heel wat mensen reageerden met verbazing wanneer Svetlana Alexijevitsj de Nobelprijs voor Literatuur ontving; de toekenning zou een puur politieke keuze zijn geweest en hoezo behoort journalistiek ook tot de literatuur? Die mening werd daarna al snel herzien want wie begint in het werk van Alexijevitsj, kan niet anders dan lovend over haar praten en beamen dat non-fictie en journalistiek ook tot de literatuur behoren.
‘Het werk van Alexijevitsj is internationaal erkend als vernieuwend en maatschappelijk belangrijk. Dit boek is sentimenteel noch gekunsteld, direct uit het hart, plastisch en bijna zakelijk.’
Trouw
Samenvatting
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vochten ongeveer een miljoen vrouwen in het Rode Leger, maar hun verhaal is nooit verteld. In De oorlog heeft geen vrouwengezicht verzamelde Svetlana Alexijevitsj de herinneringen van honderden van hen die scherpschutter waren, tanks bestuurden of in veldhospitaals werkten. Hun verhaal is niet het verhaal van strijd alleen, maar dat van mensen in oorlog: wat gebeurde er met hen, hoe werden ze door de oorlog veranderd? Hoe was het om te leren te doden?
Samen vertellen ze het niet-heroïsche verhaal van de oorlog, dat ontbreekt in eerdere getuigenissen van veteranen. Alexijevitsj publiceerde haar boek in 1985, maar heeft het in 2002 compleet herzien, waarbij ze gedeelten heeft kunnen toevoegen die oorspronkelijk ten prooi waren gevallen aan de Sovjet-censuur. 'Ik schrijf de geschiedenis van gevoelens... Van de ziel... Niet van de oorlog of de staat, geen heldenlevens, maar die van de kleine mens die vanuit het gewone leven de epische diepte in is geslingerd van een enorme gebeurtenis, de Grote Geschiedenis.'
Over de auteur
Svetlana Alexijevitsj (1948) is een Wit-Russische auteur en onderzoeksjournaliste. Zij schreef onder meer de succesvolle boeken Het einde van de Rode Mens, De oorlog heeft geen vrouwengezicht en Wij houden van Tsjernobyl. Alexijevitsj werd vervolgd door het Loekasjenko-regime en moest in 2000 naar West-Europa vluchten, maar woont sinds 2011 weer in Wit-Rusland. In 2015 ontving zij de Nobelprijs voor de Literatuur en daarnaast won zij talloze andere prijzen, waaronder de Leipziger Buchpreis zur Europäischen Verständigung (1998), de National Book Critics Circle Award (2005), de Friedenspreis des Deutschen Buchhandels (2013) en de Prix Médicis essai (2013). Begin 2020 kondigde zij aan een nieuwe uitgeverij in Wit-Rusland te gaan beginnen, waar uitsluitend boeken van vrouwelijke auteurs gepubliceerd zullen worden.
Op zoek naar meer werken van Svetlana Alexijevitsj of andere
literaire parels in de stijl van deze auteur?